Een wonderbaarlijke wereldreis

Zondag, 26 mei 2024,
In café des Arts te Antwerpen.

Grensverleggingen.

Poëzie, slam, mooie liedjes, verhalen, emoties, lachen en volle bak.

Op zo’n dag vallen dingen bij elkaar alsof het zo moest zijn.

Stel je voor:

Ik schreef een maand of 4 geleden het gedicht ‘Levenswerk’ bij een schilderij van ene Sandra Duval Peintures uit Madagaskar.

Dit gedicht stuurde ik in voor een bijdrage in een bundel/bijsluiter bij dit evenement (bestaande uit 4 evenementen, 2 in Eindhoven en 2 in Antwerpen. Vandaag, op 26 mei 2024, was de derde bijeenkomst, dit keer in Antwerpen.

Op 8 mei schreef mij iemand uit Michigan een email met daarin de wens om mijn eerste dichtbundel te kopen en tegelijkertijd het gedicht ‘Levenswerk’ te mogen gebruiken bij een ceremonie van een bijzetting van de overleden moeder (102 jaar oud) in het graf van vader. Zij zou ervoor zorgen dat een nicht in Amsterdam haar de bundel zou bezorgen.
Die nicht bestelde de bundel. Maar het onderhavige gedicht stond daar niet in, ook niet in mijn tweede bundel. Dat komt in de derde bundel te staan.
Geen nood, ik stuurde haar het gedicht met foto door.

Tante in Michigan liet het gedicht vertalen en stuurde mij dit toe.

Life’s Work

The palette is clean
paintbrushes laid to rest
life has been portrayed

Magnus opus
of two beloveds
Forever bound

Magnificent is their work
that they bequeath to
their lived-through world

They did become
their own work of art
born out of themselves

No one
will be offended
by this artistic expression

The well of inspiration
is almost dry
just waiting for applause

They stand here in love
joined together
in their own Life’s Work

Maandag, 27 mei vindt die bijzetting plaats. In Hamilton (Ontario) in het bijzijn van alle familieleden (bijna 40 mensen)

De tante stuurde mij o.a. de volgende Engelse tekst door die deel uitmaakte van haar toespraak, waarin ook het gedicht in het Engels stond afgedrukt.

“I found a poem, that I believe encompasses the essence of Mam and Dad’s 64 years of marriage. It’s a Dutch poem by a former, but now retired police officer Jacques Smeets, who lives in Limburg, the Netherlands. With his permission, I made an English translation. it’s called ‘Life’s Work.’”

Om deze bijzondere samenloop te bezegelen, droeg ik het gedicht in de bijsluiter van ‘Grensverleggingen’  voor in café des Arts te Antwerpen.
Zo maakten mijn gedicht en het schilderij van Sandra Duval hand in hand een wereldreis, waarbij aan geen enkele grens sprake was van belemmering of oponthoud.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *