Over Jacques
Op 6 augustus 1951 zag ik het levenslicht, in Oud-Geleen (Limburg) waar ik samen met zes broers en vier zussen opgroeide. Na mijn middelbare school werd ik op 1 oktober 1970 politieman te Maastricht, na een jaar intern de opleiding in Heerlen te hebben gevolgd.
Op 1 november 2012 ging ik officieel met pensioen. Het ‘schrijven’ vond derhalve een plek binnen mijn bestaan.
Gebruik "Archief"
Mijn nieuwe website is volledig bereikbaar en zal voortaan worden gebruikt om er nieuwe berichten op te plaatsen. Deze zullen beperkt blijven tot poëzie/proza, publicaties, recensies en over de bestellingsoptie van mijn oeuvre. Op deze website is derhalve niets meer direct herkenbaar van de oude website (deblauwediender). Wil je echter nog eens terugkijken naar wat daar allemaal is geplaatst, dan kan dat simpel door op de knop ‘Archief’ te klikken. Je wordt dan automatisch doorgeschakeld naar de blauwe diender website.
Oevre
Gedichtenbundel Tekenen aan de hemel en op aarde.
72 met grote zorg geselecteerde gedichten, het overgrote deel een combinatie van foto en gedicht. In totaal hebben 33 mensen bijgedragen aan de totstandkoming van de combinaties.
Gedichtenbundel Dichterbij het leven en de dood
Mijn eerste gedichtenbundel. Een selectie van 70 gedichten uit mijn hele oeuvre en bij 65 gedichten staat een betekenisvolle foto, waarop ik mijn creatieve gedachten op botvierde. En voorzien van een indrukwekkend voorwoord door schrijfster Lulu Wang.
Verkrijgbaar als e-book bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online).
Tevens verkrijgbaar als luisterboek bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online).
De Blauwe Diender
kroniek van een politieleven
Verkrijgbaar als paperback bij bol.com
Tevens verkrijgbaar als e-book bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online) en als luisterboek bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online).
De bezieling van een politieman
(Niet meer verkrijgbaar)
Recente toevoegingen
Overwinning

overwinning
ze dachten ons te verdringen
toen wij vanuit de zwarte
aarde tot leven kwamen
geboren uit schimmeldraden
zagen wij het licht en lieten
ons niet meer tegenhouden
niet door stenen niet door
een afgestorven stronk
die ons voedde
wij klommen tot grote hoogte
werden zwavelkoppen in
deze mooie entourage
wij lieten ons niet kleineren
door gesteente onze kracht
gaf ons de overwinning
Tekst: Jacques Smeets (17-10-25)
Foto: Fons Verhoeve (Stein)
Dartelen

dartelen
het lijkt een gevecht
tussen mens en dier
nee hoor
dit is een jong veulen dat
plezierig speelt met
de mens
de mens worstelt
tegen het beest
in zichzelf
heeft niet door dat hij
tegen zichzelf
worstelt
dit paardje maakt een
pirouette of
piaffe
voor later als het groot is
nu wil het slechts
dartelen
Tekst:©Jacques Smeets (15-10-25)
Schilderij:©Ambro Dritty (Kerkrade)
Verdrongen

verdrongen
waarom met zovelen ons
in het nauw drukken
wij hebben net zoveel
bestaansrecht als jullie
wij zijn zachtaardig en
leven maar kort terwijl
jullie al miljoenen jaren
over deze aarde zwerven
wij leven als schimmels in
de grond en mogen ons dit
seizoen in deze spelonk
aan de wereld tonen
totdat jullie ons kwamen
verdringen alsof wij
satans boleten zijn terwijl wij
slechts zwammen zijn
wij doen niemand kwaad
doen niet aan tovenarij
zoals de mens lange
tijd geloofde
is het mogelijk dat jullie je
terugtrekken naar het
gesteente waar je
vandaan komt
wij voelen ons niet meer veilig
geef ons ruimte zodat onze
angst verdwijnt om te
worden verdrongen
Tekst:©Jacques Smeets (11-10-25)
Foto:©Fons Verhoeve (Stein)
De spin

Het is herfst. Ze zijn er weer. De spinnen!
Hard werkende, zeer creatieve beestjes, door de een geliefkoosd en de ander verguisd. Maar, dat ze geweldige kunstwerken maken is een feit. Het is hun tehuis, daar worden ze geboren, wonen ze, jagen ze op voedsel en gaan ze dood. En als hun huis wordt beschadigd of vernietigd, bouwen ze binnen no time een nieuw.
Deze spin had zich even verdekt opgesteld, in afwachting van gewillig voedsel dat verstrikt zal raken in het web.
als twee fiere poortwachters
als zwaarden die zich
boorden in hun
veroverde
wereld
zo fier bouwde de spin
zijn web tussen de
twee wachters
om daar te
wonen
zo kunnen de zwaarden
niet meer vechten
tegen de bierkaai
tegen mensen
hun vijand
samen leven in vrede
een eigen dak boven
het hoofd en nooit
meer oorlog op
het menu
het is slechts een kwestie
van tijd dat er gegeten
kan worden want ook
een spin krijgt
ooit honger
Tekst:©Jacques Smeets
Foto:©Fons Verhoeve (Stein)
Optreden in Kasteeltuinen Arcen (28-07-25)

Het was een bijzonder optreden in de Kasteeltuinen van Arcen. Met name de omgeving was sprookjesachtig. De ambiance aan de rand van de grote vijver, begeleid door het ruisen van de fontein, vogels die de lucht vulden met hun zomers gefluit, de ontspannen sfeer onder de bezoekers bracht het hedendaagse drukke leven even tot stilstand. Met dank aan kunstenaar NOSH(John Mevis) en dichter Drik Heffels namens de Kunstbende en Tekstverslaafd.

Een van mijn gedichten draagt de titel ‘praatje’. Tijdens mijn bezoek aan de tuinen vorig jaar schreef ik dit gedicht bij de beeldengroep van Sjer Jacobs. In wezen voerde ik in het passeren een gesprekje met deze beeldengroep.

Praatje
het groen doorklieft ons zwijgen
een vleugje warmte streelt
onze lijven
als versteend zitten wij te staren
naar elkaar en proberen
te praten
de woorden zijn als scharen
in de sporen van
de varens
als het ware een afgezant
voor de mensen aan
de overkant
zij horen ons echter niet spreken
wij zijn van steen en voelen
ons bekeken
loop verder over jouw paadje
wij vervolgen rustig
ons praatje
Tekst en foto:©Jacques Smeets (21-07-24)
Sculptuur:©Sjer Jacobs (Belfeld)
Diverse foto’s van het optreden en de tuin: © Jos Solberg (Geleen)
Kleuren vertellen
Expositie in Kasteeltuinen Arcen dd. 28-07-2025

kleuren vertellen
ze leven, ze bestaan en
ze verwoorden onze gedachten
en gevoelens vooral in
de kunst
kleuren vertellen wat en hoe jij
bent ze vormen een palet van
verhalen uit ons leven en
dat van de kunstenaar
kleuren vormen het leven
zelfs als dit slechts
zwart en wit is of alleen
maar zwart
ze vertellen over wolken,
de bomen, de zee en
stormen die over het
land razen
ze tonen zich in vol ornaat
in tuinen en op exposities
sluiten vriendschap
met de omgeving
kleuren zijn trouw aan elkaar
ze houden zich vast, laten
niet los en zijn altijd
herkenbaar
geniet en luister naar de
kleuren die ons de verhalen
toefluisteren in de natuur
of een schilderij
het tafereel spreekt boekdelen
daarvoor heb je woorden
niet nodig het zijn
de kleuren die vertellen
Tekst:©Jacques Smeets (28-07-25)
Foto:©Jos Solberg (Geleen)
Schilderij:©Helga van der Poel (Wijlre)
In de aanslag

in de aanslag
een angstig moment
bomen houden hun adem in
bladeren grijpen zich vast
aan de takken
onraad hangt in de lucht
wolken trekken zich
terug aan het firmament
angst overheerst
houd je ogen open en
luister naar alles wat beweegt
we worden bespied
door een mens
is het iemand die wil dat
wij straks als een stuk
gebraad op het bord
landen
of is het iemand die ons
graag ziet als een
symbool van vrijheid
die hij node mist
klik, klik, klik…
rustig maar, het is een
nieuwsgierig mens
met een camera
in de aanslag
Tekst:©Jacques Smeets (31-07-25)
Foto:©Josine Janssen (Grathem)
leesvoer

Leesvoer
baasje insinueert hier dat
Floorke zo slim is dat
zij boeken kan
lezen
ik kan jullie verzekeren dat
ik dat niet kan maar zij is
de fotograaf en ik ben
de klos
ik word zomaar als model
op tafel neergezet met
een boek aan mijn
pootjes
natuurlijk probeer ik te kijken
alsof ik het verhaal in dit
boek aan het lezen
ben
wees gerust dit is slechts
een rekwisiet waarmee
mijn baasje wil
scoren
iets wat zij wel vaker doet maar
deze keer vraag ik me af wat
moet ik nu met
leesvoer?
Tekst:©Jacques Smeets (13-08-25)
Foto:©Josine Janssen (Grathem)
Een dag in augustus
Een dag in augustus
6 Augustus was zo’n dag.
Het was 80 jaar geleden dat ‘Little Boy’ boven Hiroshima door de VS werd gedropt. Dit was de inleiding tot het einde van WOII, maar niet nadat er drie dagen later ook een atoombom op Nagasaki was gegooid. 250.000 doden direct en nog eens honderdduizenden later als gevolg van de stralingen was de prijs voor de uiteindelijke capitulatie van Japan en het einde van de WO.
Elk jaar opnieuw word ik hieraan herinnerd omdat ik 6 jaar later, op 6 augustus 1951 werd geboren en er sindsdien elk jaar op 6 augustus over de hele wereld deze gebeurtenis wordt herdacht.
Gisteren was het dus weer mijn verjaardag, de 74e. En dan hoor en zie je de hele dag in de media de vreselijke berichten over de huidige oorlogen, verspreid over de wereld. Met de genocide in Gaza als hoofdmoot. Ik zie berichten voorbijkomen over de huidige president van de VS die tijdens zijn inauguratie op 20 januari jl. luidkeels aankondigde dat hij deze oorlog tussen Israël en Gaza binnen 24 uur zou doen beëindigen. Hij zou geen atoombom inzetten, maar diplomatie.
Er is niets van terechtgekomen. De gewelddadige conflicten in het Midden-Oosten hebben zich alleen maar verspreid over meerdere landen, met als dreiging dat er uiteindelijk wellicht opnieuw het droppen van een of meerdere atoombommen een einde aan die verschrikkingen zouden moeten maken.
6 Augustus is in meerdere opzichten een bijzondere dag. Maar die van 1945 kreeg een verschrikkelijke zwarte rand. 80 Jaar later moeten we steeds meer vrezen voor een herhaling.
een dag in augustus
nee, dit is niet zomaar een zomerdag
het is ook een dag om herinnerd
te worden aan verschrikkingen
uit het verleden
laten we hopen en wensen dat er
geen herhaling komt zoveel
jaren later in de
geschiedenis
het is ook een dag waarop ik elk jaar
mijn geboorte herdenk en
overstelpt wordt
met felicitaties
mijn leven speelde zich af in
vredestijd in eigen land
daar waar ik geboren
ben en opgroeide
mijn dag in augustus is ook niet
zomaar een dag maar ik
mag tenminste blij zijn
omdat ik hier leef
mijn dag is een mooie zomerdag
het is de dag van de maand
waarop wordt geoogst
6 augustus 2025
Jacques
