Over Jacques

Op 6 augustus 1951 zag ik het levenslicht, in Oud-Geleen (Limburg) waar ik samen met zes broers en vier zussen opgroeide. Na mijn middelbare school werd ik op 1 oktober 1970 politieman te Maastricht, na een jaar intern de opleiding in Heerlen te hebben gevolgd.

Op 1 november 2012 ging ik officieel met pensioen. Het ‘schrijven’ vond derhalve een plek binnen mijn bestaan.

Verder lezen …

Gebruik "Archief"

Mijn nieuwe website is volledig bereikbaar en zal voortaan worden gebruikt om er nieuwe berichten op te plaatsen. Deze zullen beperkt blijven tot poëzie/proza, publicaties, recensies en over de bestellingsoptie van mijn oeuvre. Op deze website is derhalve niets meer direct herkenbaar van de oude website (deblauwediender). Wil je echter nog eens terugkijken naar wat daar allemaal is geplaatst, dan kan dat simpel door op de knop ‘Archief’ te klikken. Je wordt dan automatisch doorgeschakeld naar de blauwe diender website.

Oevre

Gedichtenbundel Tekenen aan de hemel en op aarde.

72 met grote zorg geselecteerde gedichten, het overgrote deel een combinatie van foto en gedicht. In totaal hebben 33 mensen bijgedragen aan de totstandkoming van de combinaties.

Hardcover editie nu direct te bestellen via deze website!

Gedichtenbundel Dichterbij het leven en de dood

Mijn eerste gedichtenbundel. Een selectie van 70 gedichten uit mijn hele oeuvre en bij 65 gedichten staat een betekenisvolle foto, waarop ik mijn creatieve gedachten op botvierde. En voorzien van een indrukwekkend voorwoord door schrijfster Lulu Wang.

Verkrijgbaar als e-book bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online).
Tevens verkrijgbaar als luisterboek bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online).

De Blauwe Diender
kroniek van een politieleven

Verkrijgbaar als paperback bij bol.com
Tevens verkrijgbaar als e-book bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online) en als luisterboek bij o.a. bol.com en De Bibliotheek (Online).

Kanker, verwoesting en geneeskracht

Verkrijgbaar als paperback bij Uitgeverij Gopher

 

De bezieling van een politieman

(Niet meer verkrijgbaar)

Recente toevoegingen

‘Wil jij voor mij in de plaats treden om met iemand, die een vorm van autisme heeft, te praten over poëzie. De man, Joep, is met zijn begeleider Hans. Joep schrijft ook al kleine gedichtjes en wil eens met een echte dichter praten om te bekijken of hij zich op dit gebied verder kan ontwikkelen.’

Als je zo’n vraag gesteld krijgt, zeg je geen nee en dus is een afspraak snel gemaakt. In de bieb van de Domijnen te Sittard. Een rustige omgeving.

Joep droeg voor het eerst een drietal zelf geschreven gedichten voor aan iemand anders. Zoals deze twee:

Vriendschap is als liefde
Je kan ’t maken of breken
Mensen zijn mensen

maar iedereen heeft z’n gebreken

of

De beste therapeut heeft 4 poten
Een kwispelstaart , of een lieve snoet
Hij troost je bij verdriet, ziet je graag blij

Dat doet hij super goed.

De ontmoeting was er een om in te lijsten. Joep straalde en had een lach van oor tot oor. Als cadeau voor zoveel openheid, dankbaarheid en vriendschap kreeg hij van mij een dichtbundel, gesigneerd en met een persoonlijke noot. Hij was apetrots omdat hij een drempel was overgestapt. Een stap die hem verder zal brengen in zijn ontwikkeling.

Na afloop vatte ik deze bijzondere ontmoeting zo samen:

Joep

we zeggen hallo en reiken
elkaar een warme hand
als een welgemeend

welkom

op het raam achter ons
zoekt een weesgedicht
de aandacht het gaat

over liefde

wij spreken over de liefde
vrijheid en moed van
het willen en kunnen

schrijven

geen etiketten te zien
nergens ook niet op
het voorhoofd

van Joep

schrijf en dicht maar
over wat dan ook
belangrijk of niet

jij doet het

een foto van de ontmoeting
bezegelt de nieuwe stap in
de wereld van de poëzie

van Joep

Tekst:©Jacques Smeets (29-05-24)
Foto:©Hans van Baarschot

Gedragen door liefde

gestuurd door de geboorte
van mijn nieuwe leven
wist ik mij te bevrijden
uit de duisternis van
de diepte

daar waar ik vandaan kom
was het warm en stil
mijn hart in cadans
met het moederhart
van weleer

moedig stap ik voorwaarts
de uitdaging tegemoet
pak me bij de hand
op het ritme van
de golven

stormen zal ik trotseren
me niet laten ophouden
door tegenslagen
ik zal je stevig
vasthouden

het is niet meer dan een
liefdevol handgebaar
loop met me mee
over gebaande
paden

Tekst:©Jacques Smeets (25-05-24)
Schilderij: Ambro Dritty (Kerkrade)

Zondag, 26 mei 2024,
In café des Arts te Antwerpen.

Grensverleggingen.

Poëzie, slam, mooie liedjes, verhalen, emoties, lachen en volle bak.

Op zo’n dag vallen dingen bij elkaar alsof het zo moest zijn.

Stel je voor:

Ik schreef een maand of 4 geleden het gedicht ‘Levenswerk’ bij een schilderij van ene Sandra Duval Peintures uit Madagaskar.

Dit gedicht stuurde ik in voor een bijdrage in een bundel/bijsluiter bij dit evenement (bestaande uit 4 evenementen, 2 in Eindhoven en 2 in Antwerpen. Vandaag, op 26 mei 2024, was de derde bijeenkomst, dit keer in Antwerpen.

Op 8 mei schreef mij iemand uit Michigan een email met daarin de wens om mijn eerste dichtbundel te kopen en tegelijkertijd het gedicht ‘Levenswerk’ te mogen gebruiken bij een ceremonie van een bijzetting van de overleden moeder (102 jaar oud) in het graf van vader. Zij zou ervoor zorgen dat een nicht in Amsterdam haar de bundel zou bezorgen.
Die nicht bestelde de bundel. Maar het onderhavige gedicht stond daar niet in, ook niet in mijn tweede bundel. Dat komt in de derde bundel te staan.
Geen nood, ik stuurde haar het gedicht met foto door.

Tante in Michigan liet het gedicht vertalen en stuurde mij dit toe.

Life’s Work

The palette is clean
paintbrushes laid to rest
life has been portrayed

Magnus opus
of two beloveds
Forever bound

Magnificent is their work
that they bequeath to
their lived-through world

They did become
their own work of art
born out of themselves

No one
will be offended
by this artistic expression

The well of inspiration
is almost dry
just waiting for applause

They stand here in love
joined together
in their own Life’s Work

Maandag, 27 mei vindt die bijzetting plaats. In Hamilton (Ontario) in het bijzijn van alle familieleden (bijna 40 mensen)

De tante stuurde mij o.a. de volgende Engelse tekst door die deel uitmaakte van haar toespraak, waarin ook het gedicht in het Engels stond afgedrukt.

“I found a poem, that I believe encompasses the essence of Mam and Dad’s 64 years of marriage. It’s a Dutch poem by a former, but now retired police officer Jacques Smeets, who lives in Limburg, the Netherlands. With his permission, I made an English translation. it’s called ‘Life’s Work.’”

Om deze bijzondere samenloop te bezegelen, droeg ik het gedicht in de bijsluiter van ‘Grensverleggingen’  voor in café des Arts te Antwerpen.
Zo maakten mijn gedicht en het schilderij van Sandra Duval hand in hand een wereldreis, waarbij aan geen enkele grens sprake was van belemmering of oponthoud.

Kijk, zo werd het concert ‘Lullaby for suffering’ door Bert van den Bergh en zijn band op 12 mei jl. in het cultuurcentrum ‘Alte Fabrik’ in het Duitse Nettetal (vlak over de grens bij Venlo) geopend. Bert stuurde mij deze foto persoonlijk door en liet weten dat ook veel Duitsers Nederlands lazen en dat het gedicht zeer werd gewaardeerd.
Mijn gelijknamige gedicht heeft zich op een intieme en voor mij bijzonder eervolle manier mogen aansluiten bij het tournee van deze prachtige band met dit concert, waar de mooiste songs van Leonard Cohen worden gespeeld.

 

Mijn vorige bericht luisterde ik op met ‘Marianne’. Deze keer wil ik jullie graag laten kennismaken met ‘Suzanne’ door deze band.
(Opname van het optreden in de Muziekgieterij te Maastricht- 23 dec. 2022)

Donderdag, 9 mei 2024.

Hemelvaart met een kunst(zinnig)ontbijt in een beeldentuin vieren.
Een heel bijzonder evenement.

Precies op deze dag brak de zon door, steeg de temperatuur tot een aangename 20 graden en werd in de schitterende beeldentuin van Maarten Vaessen in Kessenich-Kinrooi (B.) een geweldig mooi 4-daags evenement, het ‘Kunstzinnige Ontbijt’ met aansluitend open dag, gehouden. Er is elke dag ’s ochtends een culinair hoogstaand ontbijt voor de mensen die hebben gereserveerd en aansluitend is de beeldentuin van 12:30 u tot 17:00 u gratis voor publiek te bezichtigen.
Tot en met zondag, 12 mei a.s.

Het ontbijt, geserveerd door het cateringbedrijf ‘Maasgenotjes’ was werkelijk fantastisch.
Maarten heette de gasten persoonlijk van harte welkom en hij nodigde mij uit om een door mij geschreven gedicht bij een van zijn roestsculpturen voor te dragen. Waarvoor dank, Maarten.
Het was een eervol optreden.

Muzikale omlijsting werd op aangename wijze verzorgd door de gitarist Jan Bours uit Alkmaar.
Zeer de moeite waard om deze uitzonderlijk mooie beeldentuin te bezoeken. Dit jaar door Maarten tevens als expositieruimte voor een groot aantal bijzondere stenen en houten beelden aan beeldhouwer Cel Lemmens uit Spaubeek aangeboden.

Schilderij: ‘Voorgedrocht’. Andrea Mantegna (circa 1431) uit de Italiaanse Renaissance (Bron: Wikipedia)

Voorportaal

We zijn in het ziekenhuis te Maastricht om een gesprek te voeren met een hart-en vaatspecialist, Voor mijn broer Alfons.Hij kreeg recent een licht herseninfarct en na diverse onderzoeken werd ontdekt dat zijn halsslagaders grotendeels waren dichtgeslibt en dat moet operatief worden opgelost.
Datum, tijdstip en de specialist waren reeds vastgesteld. Niet voor niets wordt onze geneeskundige zorg in Nederland over de hele wereld de hemel in geprezen.

We moesten ons melden in het voorportaal. Aan een balie, je kent het wel.
Daar aangekomen was het even schrikken: help, een file wachtenden voor ons. Dit zal toch niet de poort naar de ‘hel’ zijn?
E waren echter twee balies, links was de ‘aanmeldbalie’, rechts de ‘afspraakbalie’. Peace of cake, Alfons had een afspraak, dus op naar de afspraakbalie. Daar stond niemand te wachten. Een voorteken? Na wat onrustig gezoek in de computer werd die gevonden, maar er stond niet bij met welke arts de afspraak was gemaakt.

‘Ehhh, meneer, u had zich eigenlijk aan de aanmeldbalie moeten melden. Geeft niet, ik kan u hier ook aanmelden. Neemt u maar plaats in wachtkamer 3. Daar wordt u afgehaald’.

Om de haverklap ging een van de vele deuren open en werd een naam geroepen. Geen reactie! Die patiënt was er (nog) niet. Wie weet, stond die nog in de file aan de balie?
Tot drie keer toe werd iemand afgeroepen die er niet was. Een paar anderen waren er wel.
Alfons werd nog niet geroepen. Blijkbaar was het zijn tijd nog niet.
Na 20 minuten kwam er iemand aangelopen en die liet weten dat er een vergissing was gemaakt.

‘U moet naar wachtkamer 5. Daar bent u snel aan de beurt.’

In wachtkamer 5 was het druk.
Ook hier werd enkele keren tevergeefs iemand afgeroepen.
En dat ‘snel geholpen’ voor Alfons bleek ruim een half uur te zijn.
Enfin, het gesprek met de vriendelijke en zeer kundige arts verliep voorspoedig
Dit was dus het voorportaal naar de hemel, hier liep alles op rolletjes.
De operatie over een dag of 5 werd uitvoerig en helder besproken.

Buiten gekomen zei Alfons: ‘wat ben ik blij dat ik hier ben geweest, nu weet ik wat er staat te gebeuren, tenminste als ik het overleef. Een klein propje kan zomaar weer ergens heen schieten en dan ben ik zo in de hemel. Maar dan hoef ik tenminste niet meer door het voorportaal.’


Engelengezang

ergens heel ver weg
hoor ik hemels gezang
het lijkt erop alsof engelen
mij vanuit de hemel toezingen
over geluk en liefde

ik spits mijn oren
en probeer te verstaan
wat mij wordt toegezongen
het is te ver weg en
nauwelijks te duiden

de wind voert de stemmen
over het land en de huizen
ik kruip achter mijn schaduw
het gezang verdwijnt niet
wat is er aan de hand

ik hoor woorden en flarden
ze gaan over de mensen
om mij heen maar ook
ik word aangesproken
in heldere engelen taal

heb elkander lief en
sla je vleugels uit
liefde is niet ver weg
leg je hand op jouw hart
ons gezang hoor je daar

wij sturen een boodschap
van verdraagzaamheid
open je ogen en je hart
maak je toegankelijk
voor ons hemels gezang

Tekst: © Jacques Smeets (25-04-24)
Beelden: © Loes Knoben (Posterholt)

Op de fotocollage ziet u alle deelnemers van de eerste editie ‘Grensverleggingen’ in de Belgische stad Antwerpen staan. Het was voor mij persoonlijk het hoogtepunt in mijn optredens als schrijver/dichter tot nu toe. Niet alleen omdat ik op het affiche vermeld stond en ook niet omdat dit plaatsvond in een van de oudste cafés in België (Boekowski aan de Vlaamse Kaai), maar vooral ook omdat ik daar in een speciale performance door filmacteur/singer/songwriter Ernst Low werd aangekondigd.
Het voelde voor mij in elk geval als ’n hele grote eer.
Morgen, zondag, 14 april vanaf 14:00 uur vindt de tweede editie plaats, dit keer in het Evoluon, het iconische ufo-vormige oud-wetenschapsmuseum uit de jaren ’60 te Eindhoven. Toegang is gratis en zelfs het parkeren kost daar niets. Deze keer zal ik iets voordragen tijdens het Open MIC en sta ik dus niet op het affiche. Morgen ga ik vooral luisteren naar al die andere bijzondere performers.
Fotocollage: Hans F. Marijnissen

Onderweg

op weg van daar naar hier
de bermen snellen voorbij
alsof ze er niet zijn maar
wel voor beschutting

zorgen

tegen de striemende regen
en hagel die mijn vehikel
geselen terwijl de wind
mij moeiteloos

voortstuwt

ik voel me veilig en vrij in
mijn heilige koe op weg
naar huis want daar
wacht mijn lief op me

in verlangen

zoals altijd als ik alleen
onderweg ben van hier naar
daar zonder aarzeling of
hapering of een

noodstop

de liefde begeleidt mij op
mijn route naar het nest
waar ik zo vertrouwd
ben zoals ook de

merel in mijn tuin

hij verzamelt de wormpjes
voor zijn kroost die geduldig
wacht op de liefde van
hem en zijn lief

zoals altijd

©Jacques Smeets (15-04-24)